fbpx

Laatst ging het even helemaal verkeerd. Ik had de eerste conceptteksten naar de klant gestuurd en was helemaal op dreef, sterker nog, ik liep voor op mijn eigen schema. Maar toen kreeg ik een mail van de klant: ‘Laten we even bellen, volgens mij gaat er iets cruciaals mis’. 

De klant had gelijk. Op de één of andere manier waren de teksten veel te ‘ikkerig’. ‘’Als mijn opdrachtgevers dat lezen, vragen ze om een teiltje”, verwoordde mijn klant het subtiel. En ikkerige teksten wil ik juist altijd voorkomen. Hoe waren ze er dan nu toch ingeslopen? En nog belangrijker: hoe voorkom jij dat je dezelfde fout maakt als ik vorige week?

Webteksten moeten gaan over de klant. Punt.

Dat doe je door het probleem aan van de klant centraal te stellen, het grote pijnpunt. Je wrijft die pijn erin, om ervoor te zorgen dat je lezer snapt dat hij nu toch echt in actie moet komen. En dan, op het moment suprême, roep jij dat je de oplossing hebt. Een onweerstaanbare oplossing! Als het even kan in vier handzame pakketten met prijzen waarvan er altijd wel eentje past.

Dat is marketing….

Maar waar gaat het dan mis?

Ik vermoed op het moment dat ik (en jij, wij dus) te creatief willen zijn. Dan zijn we even helemaal wars van die standaard bolletjes, streepjes of vinkjes met 6 vragen aan de lezer: voel je dit? Herken je dat? Vind je ook?…’

Dan ineens verlangen we terug naar een tekst zonder opsmuk. Een tekst die gewoon zegt waar het op staat. Dit is wat ik doe, en ik doe het voor jou als jij aan de volgende criteria voldoet. ‘Ik’ (daar heb je er al één) pas bij jou als….

Heel veel ondernemers hebben ooit zo’n ik-tekst gehad.

En ooit ergens hebben ze die omgebogen. Dat is wat mijn klant ook had gedaan. Ze wist heel goed waarin haar aanpak verschilde van de concurrent, dus het was niet moeilijk om haar sterke punten op te noemen. Ze schreef niet over haarzelf, ze schreef over haar aanpak, haar werkwijze. Dat waren de punten die haar onderscheidend maakte.

En het gekke is: over jezelf vertellen, je aanpak, je werkwijze, voelt op de een of andere manier blijkbaar minder ‘opschepperig’ dan inzoomen op de resultaten die je boekt voor de klant. Want resultaten keihard opschrijven, dat is best eng: “ja… nou… nee…. Maar dat kan ik niet beloven… zo werkt het wel…. Maar dat kan ik niet zwart op wit zetten…. En stel nou dat het een keer niet lukt?’.

Herken je die twijfels?

Je valkuil ligt dan al op je te wachten. Want dan ga je over jezelf vertellen, in de derde persoon enkelvoud. Niet ‘ik schrijf’, maar: ‘Tekst met Pit schrijft op wat jij had willen zeggen’. Dat klinkt wel minder ikkerig, maar toch gaat het hier helemaal fout. Het stelt namelijk mij centraal, en niet mijn lezer. Bovendien, het is afstandelijk. Je praat over jezelf alsof je de verteller bent van het toneelstuk. Alsof daar geen teiltje aan te pas hoeft te komen….

Hoe voorkom je die denkwijze?

Eigenlijk heel simpel. Maar soms zit je even helemaal op het verkeerde spoor. Ik heb eerst even een rondje buiten gelopen, moet ik bekennen. Ik wil in dit soort situaties ook midden op de werkdag nog wel eens een paard zadelen… helpt ook. Daarna ga je met een leeg hoofd achter je pc zitten en je pakt – let op – een leeg Word-document.

En dan? Dan ga je schrijven. Alsof je een brief schrijft aan je vriendin. Gebruik spreektaal, spreek haar aan: Heb jij hier ook zo’n last van? Herken jij ook dat gevoel van…. ? Moest jij ook zo lachen toen je ontdekte dat… En kon je jezelf wel voor je hoofd slaan toen je ontdekte hoe het anders had gekund?

Dát dus. Want daarmee vang je de aandacht van je lezer, de klant.

En pas als je die aandacht hebt, ga je opschrijven wat je hebt bereikt voor andere klanten. Je garandeert niets, je beschrijft. Hoe fijn het zou zijn als ….

Dan heb je het automatisch over je klant en niet meer over jou. Niet in de ik-vorm, niet als ‘wij’ of ‘ons bedrijf’ en al helemaal niet in de derde persoon enkelvoud. Je klant zal je ervoor belonen!

Mijn geheime ingrediënten kun je vaker gebruiken;

  • Een leeg hoofd
  • een blanco document
  • Een brief aan je vriendin

 

Ben benieuwd of jij deze ervaring al hebt gehad! Of dat je nu stiekem even op je homepage kijkt en denkt..  oepsiedaisy..
Reacties zijn altijd welkom!

 

 

2 Comments

  1. Mooi, en heel herkenbaar. Alleen een ‘even een paard zadelen’ lijkt me nog moeilijker 😉

    Reply
  2. Een half uurtje mediteren helpt ook 🙂

    Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Delen mag, graag zelfs

Wie kan deze tips nog meer gebruiken?